Ontwerper Jonas Van Put creëert geen objecten om louter te bekijken, maar om intens te beleven. Met installaties en experimentele meubels zoals The Observer, Mirror Monolith en Ferrata onderzoekt hij hoe wij ons verhouden tot onze omgeving. Zijn ontwerpen nodigen uit tot interactie, verwondering en ontmoeting.
Observatie vormt het startpunt van Jonas’ werk. Vanuit schetsen en experiment vertaalt hij ideeën naar tastbare prototypes en constructies op ware schaal.
Metaal is daarbij een geliefd materiaal: sterk, eerlijk en geschikt om met minimale middelen dragende structuren te maken. Het speelse experiment en de gebruiker staan centraal in zijn proces. Een mooi voorbeeld is The Observer, een stoel van bijna vijf meter hoog. “Hij verhoogt de ooghoogte tot 5,2 meter, waardoor de horizon verschuift. Zittend erop kun je tot acht kilometer ver kijken, haast dubbel zo ver dan vanop de begane grond.” Jonas kiest voor een praktijk dicht bij het maken zelf en balanceert voortdurend tussen ontwerpen en uitvoeren. Inspiratie haalt hij uit de natuur, de stad en alledaagse oplossingen, vaak eenvoudig van karakter. Vanuit die fascinatie voor pure, functionele vormen groeit elk project organisch verder.
“Ik hou van het speelse experiment.”
Een mooi voorbeeld is Mirror Monolith, een sculpturaal en experimenteel object dat voortkomt uit zijn interesse in de betekenis van monumentale objecten in onze omgeving. De intuïtief gekozen proporties overstijgen de schaal van mens en dier, zonder overheersend te zijn. “De gepolijste roestvrijstalen facetten reflecteren de omgeving, waardoor de monoliet opgaat in het landschap. Ik hou van het speelse experiment. Door de reflecties oogt het object zowel realistisch als buitenaards.” Het ontwerp past binnen Jonas’ bredere vocabulaire van esthetiek, functionaliteit en experimentele vormentaal, waarbij objecten niet alleen visueel interessant zijn, maar ook uitnodigen tot reflectie over de context.
Zo ontstond ook Ferrata, een collectie die hij met zijn vriendin en collega-ontwerper Dorien Eeckhout creëerde als eerbetoon aan de functionele elegantie van de ruwe, U-vormige wapeningsstaven die klimmers leiden langs steile rotswanden. “Wij trekken vaak de bergen in, onder meer in de Italiaanse Alpen, waar tijdens de Eerste Wereldoorlog de Via Ferrata of ‘ijzeren weg’ ontstond, die troepen langs een netwerk van bergpaden door het hooggebergte moest loodsen. Pas later werden de herkenbare metalen klimhulpmiddelen gebruikt voor recreatieve doeleinden. Wij houden van de wapeningsstaven met hun ruwe textuur. De verschillende ankers en manieren van verbinden en vervormen vertaalden we naar het ontwerp, als basis voor de identiteit van de collectie.” Wie goed kijkt, herkent de vormentaal van de beugels in de kleine details van de collectie.
Samenwerkingen spelen een belangrijke rol in Jonas’ groeiende oeuvre. In co-creatie met andere makers en opdrachtgevers ontstaan volgens hem de meest gedragen en kwalitatieve projecten. Zijn werk zoekt bovendien altijd de publieke ruimte op: via proportie en reflectie wil hij mensen anders laten kijken, samenbrengen en een gedeelde beleving creëren. Daarmee raakt hij een gevoelige snaar. Het is dan ook geen verrassing dat zijn werk steeds meer erkenning krijgt. In 2025 won hij de Young Talent Gold Award van de Henry van de Velde Awards. Sindsdien echoot zijn naam steeds luider in het designlandschap. Onthoud deze naam.
Jonasvanput.com
Tekst: Koen Van der Schaege
Fotografie: Zeger Docx, Kato Trappers, Bo Baccarne & Hanne Fransen
