In grote kunsthuizen ziet men de programmatie in een historische, sociale, vernieuwende en esthetische context, een gevarieerd landschap om samen met het publiek te exploreren. Sedert de fusie van het Koninklijk Ballet van Vlaanderen met de Opera onderging het een transformatie. De cultuur veranderde en andere accenten werden gelegd. De compagnie ontwikkelde zich tot multi-getalenteerde dansers die zowel klassiek, neo-klassiek als hedendaags repertoire aankunnen. Een compagnie van topniveau. Dat tonen ze weer in de triple bill ‘RITES’, opgebouwd rond de kracht van rituelen in dans en muziek. De avond opent met ‘BOLERO X’ van Shatar Binyamini, een imposante herinterpretatie van Maurice Ravels iconische Boléro. Jan Vandenhouwe is overkoepelend artistiek directeur van Opera Ballet Vlaanderen en geeft het gezelschap een nieuwe adem.
Met zijn legendarische choreografie op de meeslepende melodie tilde Marice Béjart met zijn Ballet van de XXste eeuw België vorige eeuw in het topsegment van de dans. De prachtige beelden zijn in het collectieve geheugen opgeslagen, hebben zich op het netvlies vastgebrand.
BOLERO X
Om de choreografie van Béjart naar de kroon te steken moet men geniaal uitpakken. Dat doet de Israelische choreograaf Shahar Binyamini. Samen met dansers van Junior Ballet Antwerp en de Koninklijke Balletschool Antwerpen vormen de dansers van Opera Ballet Vlaanderen een indrukwekkend collectief van in totaal vijftig dansers dat de kracht van Ravels hypnotiserende muziek omzet in een visuele golf van energie en intensiteit.
In Bolero X onderzoekt Binyamini de kracht van herhaling en collectiviteit. Waar Ravels muziek draait om het geleidelijk opgebouwde crescendo van herhalende ritmische en muzikale frasen, transformeren de dansers de bekende melodie dankzij subtiele variaties tot een levende sculptuur van beweging. Solo’s worden afgewisseld met een prachtig duet tot het hele stuk culmineert in een gezamenlijke impuls die de spanning tussen eenheid en diversiteit voelbaar maken.
‘‘Een gezamenlijke impuls die de spanning tussen eenheid en diversiteit voelbaar maken.’’
Herhaling en collectieve pulseringen maken van Bolero X een ritueel van verbondenheid, hoewel elke danser zijn individualiteit en karakter behoudt. De kostuums en belichting zijn minimaal, zodat het accent volledig ligt op de dansers — hun adem, hun onderlinge relaties, hun intense fysieke prestatie.
Door een diepe band met zijn dansers verlegt Shahar de grenzen van traditionele dansvormen en creëert ruimte voor creatieve expressie en authenticiteit. Zijn interpretatie van de Boléro heeft niets aan intensiteit ingeboet. Zo brengt hij een overweldigende en tegelijk poëtische interpretatie van Ravels bezwerende partituur tot leven
Rites brengt daarnaast een nieuwe creatie van Nacera Belaza, die met haar minimalistische bewegingstaal La Valse van Ravel choreografeert en dit precies 100 jaar geleden nadat Maurice Ravels La Valse zijn scenische wereldpremière bij het toenmalige Ballet van de Koninklijke Vlaamse Opera in Antwerpen beleefde. Het drieluik wordt indrukwekkend afgerond met Pina Bauschs legendarische Le Sacre du printemps, ingestudeerd met de dansers van OBV onder leiding van repetitor Barbara Kaufmann van Tanztheater Wuppertal. Zo ontstaat een avond die de dialoog tussen verleden en heden, tussen collectieve rituelen en intieme beleving, tastbaar maakt.
Op 17, 21, 22, 24 en 25 jan te zien in de Opera van Antwerpen en op 31 jan 1, 3, 4 en 5 febr 2026 in de Capitole in Gent.
Tekst: Viviane Redant
